Είμαι η Άννα Φούντζουλα, Ψυχολόγος (MSc Συμβουλευτικής Ψυχολογίας) με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια. Διατηρώ το ιδιωτικό μου γραφείο στη Νέα Σμύρνη, όπου εργάζομαι με ενήλικες, εφήβους, γονείς, ζευγάρια και οικογένειες, τόσο δια ζώσης όσο και διαδικτυακά.
Στην πορεία μου ως ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια έχω επιλέξει να δουλεύω με τον άνθρωπο όχι αποκομμένο από το περιβάλλον του, αλλά μέσα στις σχέσεις, στους δεσμούς και στην προσωπική του ιστορία. Για τον λόγο αυτό, βασικός άξονας της θεραπευτικής μου προσέγγισης είναι η συστημική ψυχοθεραπεία. Έχω ολοκληρώσει το τετραετές Μετεκπαιδευτικό Πρόγραμμα στη Συστημική Θεραπεία Οικογένειας και Ζεύγους του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής, σε συνεργασία με την Α΄ Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη δουλειά μου ενσωματώνω επίσης στοιχεία της γνωσιακής-συμπεριφορικής προσέγγισης, καθώς και την ψυχαναλυτική θεώρηση και εποπτεία.
Ένα σημαντικό κομμάτι της κλινικής μου εμπειρίας αφορά τη δουλειά με εφήβους και τους γονείς τους. Έχω εργαστεί θεραπευτικά με εφήβους που αντιμετωπίζουν συναισθηματικές και σχεσιακές δυσκολίες, αλλά και συμβουλευτικά με γονείς και οικογένειες, τόσο ατομικά όσο και μέσα από ομάδες γονέων. Σήμερα εργάζομαι στο Ινστιτούτο Γαληνός, υποστηρίζοντας εφήβους, γονείς και οικογένειες. Η εμπειρία μου αυτή έχει ενισχυθεί μέσα από εξειδικευμένη εκπαίδευση στην ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων, όπως το Μετεκπαιδευτικό Πρόγραμμα «Προαγωγή Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων» της Ιατρικής Σχολής και το Σεμινάριο Θεραπείας Οικογένειας στο Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο Νέας Σμύρνης.
Παράλληλα, ιδιαίτερο πεδίο της κλινικής μου εργασίας αποτελούν οι διαταραχές πρόσληψης τροφής και η σχέση με το φαγητό και το σώμα. Εργάζομαι στο Κέντρο Ημέρας ΑΝΑΣΑ, όπου υποστηρίζω θεραπευτικά άτομα με διαταραχές πρόσληψης τροφής, μέσα σε ένα διεπιστημονικό πλαίσιο. Η ενασχόλησή μου με το πεδίο περιλαμβάνει επίσης επιστημονική και ερευνητική δραστηριότητα, με συμμετοχή και παρουσίαση εργασιών, μεταξύ άλλων, στο 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Διαταραχών Πρόσληψης Τροφής.
Η θεραπεία ζεύγους και οικογένειας αποτελεί επίσης βασικό μέρος της εκπαίδευσης και της θεραπευτικής μου ταυτότητας. Στη δουλειά με τα ζευγάρια με ενδιαφέρει όχι μόνο η δυσκολία που φέρνει ένα ζευγάρι στη θεραπεία, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο οι δύο σύντροφοι έχουν μάθει να σχετίζονται, να επικοινωνούν, να πλησιάζουν ή να απομακρύνονται. Η συστημική οπτική επιτρέπει να διερευνηθούν τα μοτίβα που δημιουργούνται ανάμεσά τους, αλλά και οι προσωπικές και οικογενειακές ιστορίες που κάθε σύντροφος φέρνει στη σχέση.
Η επαγγελματική μου διαδρομή περιλαμβάνει πολυετή κλινική εμπειρία σε δημόσιες και ιδιωτικές δομές ψυχικής υγείας. Έχω εργαστεί, μεταξύ άλλων, στην Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής Π. Σακελλαρόπουλος, στην ΕΨΑΜΥ, σε κέντρα ειδικών θεραπειών, στις Σχολές Γονέων του Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ., στον Πανελλήνιο Σύλλογο Προσαρμοσμένων Δραστηριοτήτων «ΑΛΜΑ» και στο Συμβουλευτικό Κέντρο Οικογενειών του Δήμου Ζωγράφου. Παράλληλα, έχω εκπαιδευτεί περαιτέρω στην κλινική ψυχοπαθολογία, στη συμβουλευτική των εξαρτήσεων, στις ψυχοεκπαιδευτικές παρεμβάσεις και τη συμπεριφορική θεραπεία οικογένειας στην ψύχωση, καθώς και στην ψυχογηριατρική.
Μέρος της επαγγελματικής μου πορείας είναι ακόμη ο συντονισμός ομάδων γονέων και παιδιών, καθώς και δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης μέσα στην κοινότητα, με ομιλίες και παρεμβάσεις σε σχολεία και ημερίδες για εφήβους. Παράλληλα, αναλαμβάνω την εποπτεία φοιτητών Ψυχολογίας κατά την πρακτική τους άσκηση και συμμετέχω ενεργά στον επιστημονικό διάλογο, μέσα από παρουσιάσεις σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, μεταξύ των οποίων το 9ο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Οικογενειακής Θεραπείας και το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχιατρικής Παιδιού και Εφήβου.
Για εμένα, η ψυχοθεραπεία δεν είναι η εφαρμογή μιας θεωρίας πάνω στον άνθρωπο. Είναι μια συνάντηση και μια σχέση μέσα στην οποία μπορούμε να διερευνήσουμε μαζί όσα τον δυσκολεύουν, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αυτά συνδέονται με την ιστορία, τις σχέσεις και το πλαίσιο της ζωής του. Η επιστημονική γνώση και η κλινική εμπειρία αποτελούν τη βάση αυτής της δουλειάς· εξίσου σημαντικά, όμως, θεωρώ την ασφάλεια, τον σεβασμό και τη δυνατότητα κάθε ανθρώπου να βρει τον δικό του τρόπο να κατανοήσει και να αφηγηθεί την εμπειρία του.